doggyart.punt.nl
Laatste artikelen

 

 
 
   
 
 
 
 
 
               over ons          
We zijn geen bedrijf, organisatie of instituut, we zijn echter grote dierenliefhebbers en kunnen gewoon niet anders dan voor zover het binnen onze mogelijkheid ligt in nood geraakte dieren te helpen.

 

 
 
 
 


I Am One

“I am only one,
But still I am one.
I cannot do everything,
But still I can do something;
And because I cannot do everything
I will not refuse to do the something that I can do.”

Edward Everett Hale



Ruby



Klik hier voor meer.



Moppie's Dagboek



Klik hier voor meer.


Toby en Pelle


Klik hier voor meer.



Zomer 2017


Foto Hansio,klik hier voor meer.




Sheppie



Klik hier voor meer



Blijvertje


Klik hier voor meer



Arthur



Klik hier voor meer.



Fijne berichten


Klik hier voor meer.


Billy


Klik hier voor meer



De drie Boefjes



Klik hier voor meer








Jim


 

 



Joepie






 
Duifje





 
   
Nieuwe aquarellen






Rodesian Ridgeback





 
 
klik hier voor meer
 
 
 
 
 
Engelse Buldog  Rock
 
 

 
 
Pippa
Aquarel Ingrid Zaalberg


 

 
 

 
 
E-mail.       doggy.art.1@gmail.com
 
Tel. 0036-72-459097 ( vaste lijn )
 
 
 
 
 

 
 

  


 
 
                                                                         
 
 
 
 
 






















































































Lees meer...   (1 reactie)

Ruby

Zo'n lief smoeltje,hoe kun je zo'n dier nou als vuilnis dumpen?


Het is weer te triest voor woorden,we zijn nog druk met Moppie om haar aan alles te laten wennen en toen kwam er de vraag van Jochem of we een zielige moederhond met pups op wilden nemen,ze was haar huis kwijt en moest op straat zien te overleven met haar drie pups,in de eerste instantie heb ik nee gezegd,we zitten al te vol en hebben het al zo druk,ik had nog een vage hoop dat iemand anders het wel zou willen doen,Jochem zit zelf ook overvol en ook daar konden ze echt niet meer bij,toen uiteindelijk bleek dat er nergens iemand te vinden was die ze op wilde of kon nemen heb ik toch maar de knoop doorgehakt en zo komt het spul morgen naar ons toe,dat wordt inschikken maar ook dat zal wel weer lukken,het enige probleem is dat het hele stel hier moeten blijven tot de pups 4 maanden oud zijn want voor die tijd mogen ze niet naar Nederland reizen vanwege alle inentingen die nodig zijn,stichting Hondenzorg en welzijn gaat dan op zoek naar nieuwe tehuizen in Nederland.

Of dit allemaal nog niet heftig genoeg is......... voor Jochem morgen komt gingen we vanmorgen nog snel even boodschappen doen,ook nog even langs de dierenarts voor medicijnen voor verschillende oudjes bij ons,daarna weer snel richting huis, in een flits zag ik haar zitten in een zijweggetje,ho stoppen daar zit een hond riep ik tegen Peter,dus de auto gekeerd,zijweggetje ingereden,ach guttegut wat een zielig hoopje hond zat daar op een berg vuilnis , gelukkig hadden we eten in de auto en voor een stukje brood kwam ze snel aangelopen,bij het tweede stukje brood koos ze ervoor naar mij toe te komen inplaats van het brood te pakken,ze had duidelijk hulp nodig,we hebben haar opgepakt en in de auto gezet en gelijk maar weer rechtsomkeert dierenarts,die is inmiddels wel wat van ons gewend maar nu keek ze toch ook wel even vreemd op dat we er zo snel alweer waren,het arme dier is broodmager en had een paar duizend vlooien op zich zitten,een chip had ze natuurlijk niet dus terugvinden waar ze vandaan kwam is ook niet mogelijk.



Zoooo mager,wat zal ze een honger hebben geleden,het arme dier.


Je kan haar ribben echt tellen.


Eenmaal thuis hebben we haar eerst gewassen want die vlooien moesten eraf,voor we het weten zitten de andere honden ook onder,nu zit ze in de woonkamer in een bench bij de kachel,ze heeft een flinke bak eten achter de kiezen en ligt nu bij te komen van alle stress.

Morgen een wormkuur en nog een vlooienbehandeling en dan eerst maar flink veel eten om  aan te sterken,ook heeft ze flinke wonden in haar nek waar vermoedelijk een veel te strakke ketting heeft gezeten die bijna in haar huid ingegroeid was,het blijft me elke keer weer verbazen hoe mensen zo met een dier om kunnen gaan en dat zo'n dier dan toch nog steeds vertrouwen in de mens heeft,dat zegt in ieder geval wat over haar karakter.


Ze is helemaal in voor lekkere dingen,geef haar eens ongelijk.


Ze vindt Peter ook helemaal geweldig.


Het is echt een plaatje van een hond,volgens mij staan ze zo voor haar in de rij.











Reacties

Moppie’s Dagboek


Moppie houd ervan lekker veilig op de bank te liggen.


Inmiddels is ze ruim twee weken bij ons, nadat de dierenarts ons vroeg om te helpen omdat het leven van een hondje in gevaar was zijn we direct in de auto gestapt en hebben haar weggehaald bij een broodfokker ,ze was hem niet meer van nut en daarom moest ze maar afgemaakt worden, wat zit de wereld toch ellendig in elkaar, de man had alleen maar rashondjes en deze voldeed niet aan de raskenmerken dus weg ermee, hij had nog wel snel een nestje of misschien wel meerdere met haar gefokt hoor daar was ze nog net goed genoeg voor. We hebben haar snel meegenomen en eenmaal thuis zaten we met een afschuwelijk vies stinkend en heel erg bang hondje een hondje dat vermoedelijk nog nooit daglicht had gezien,ze is pas twee jaar oud dus we gaan haar alle kans geven om van het leven te genieten,

Van onze honden schoot ze  helemaal in de paniek, al met al was er niet veel met haar te beginnen en vroegen we ons af of dit ooit nog wel goed zal gaan komen.  Een uurtje later stond Ivonne van stichting Hondenzorg op de stoep, ze kwam voer brengen en gelijk even gezellig bijkletsen, zo kon ze gelijk kennismaken met het hondje,  we hadden het erover hoe we dit hondje nou weer zouden noemen, inmiddels had ze al foto’s doorgestuurd naar Nederland en die schreven direct terug ” ach wat een Moppie” en zo is Moppie dus aan haar naam gekomen.



Voor het eerst buiten aan de riem,ze ging gewoon vol in de rem.


Hier gaat het al beter, ze durft al om zich heen te kijken.


De stichting wil wel helpen om een nieuwe baas voor Moppie te vinden maar dan moet er toch eerst wat aan haar  angsten gedaan worden want zo functioneert ze niet als huishondje, dus werk aan de winkel zeggen we dan maar.

Heel langzaamaan is ze de wereld aan het verkennen, eerst moest de angst voor onze andere honden weg en daar is onze Rexie ingesprongen als super hulp en therapie hond, echt ongelofelijk dat een hond als Rexie zo precies weet hoe ze dat aan moet pakken, Rexie heeft zelf een eenzaam leven gehad en heeft jaren aan de ketting gezeten, inmiddels is ze 2 jaar bij ons en geniet met volle teugen van het leven als huishond, Rexie wijst Moppie nu overal de weg en blijft onverstoorbaar rustig als Moppie weer ergens ontzettend van schrikt en dat werkt tien keer beter dan dat ik  zou proberen Moppie te vertellen dat ze niet bang hoeft te zijn hondentaal begrijpt ze veel beter,  Moppie kon ook niet aan de riem lopen en buiten haar behoefte doen lukte ook al niet, ze heeft haar behoefte 2 lange dagen opgehouden en toen moest het er toch van komen, we hebben haar de hemel in geprezen toen ze eenmaal  buiten haar eerste plasje deed, vanaf dat moment was de eerste horde genomen en is ze super zindelijk in huis.




Naast Rexie op de bank, lekker veilig achter een dik Duitse herder achterwerk.


Samen met Rexie durft ze het leven aan.


 Moppie had ook besloten dat slapen de beste vluchtweg uit het o zo enge  leven was  en dat werd toch echt een probleem, ze trok zich helemaal terug in haar eigen wereldje en wilde nergens aan deelnemen.



Uiteindelijk heb ik Corrie opgebeld, zij is homeopate van beroep en helpt altijd gratis als er iets met de opvanghonden mis is, toen ik het verhaal van Moppie vertelde had ze gelijk een middel paraat en binnen een paar dagen werd Moppie wakker, ze gaat er nu  helemaal voor, ze slaapt  normaal af en toe een uurtje overdag en verder kijkt ze pittig en helder uit haar oogjes, ze gaat op verkenning door de kamer en probeert alle stoelen uit welke er het fijnste ligt, helaas voor Wally vind ze zijn stoel het prettigst ,dus nu moet ik steeds Wally redden en Moppie uit zijn stoel plukken en haar ergens anders neerleggen.


Het is een beeldschoon hondje.


Het wonder van een homeopatisch middel,helemaal helder en wakker kijkt ze de wereld in.


Inmiddels is ze ook al gesteriliseerd, nooit meer puppy’s voor Moppie, ze knapt snel op na de operatie, liever had ik er nog een tijdje mee gewacht maar het risico dat ze loops zou worden was te groot en zou  erg veel onrust bij de andere honden veroorzaakt hebben.

Net na de operatie,beetje zielig nog maar wel lekker knus op de bank.


Voor een snoepje doet ze inmiddels al een heleboel.


Ik zal hier geregeld over de vorderingen van Moppie vertellen,ze gaat beslist met sprongen vooruit maar heeft nog een hele weg te gaan,dus duimen maar voor Moppie dat ze een hele stoere en stabiele hond mag worden.


6 novenber



Het prinsesje heeft inmiddels een eigen stoeltje,zo is Wally zijn plekje veilig gesteld.






























Reacties

Toby En Pelle


Toby, wat een geweldig leuk hondje.


Het is al weer veel te lang geleden dat ik hier wat geschreven heb maar we zijn gewoon te druk met alles hier en daarbij is het weer bloed heet geweest deze zomer en dat nodigt niet echt uit om achter de computer te gaan zitten.

Een kennisje hier in Hongarije van ons belde een tijdje geleden op omdat ze het even niet zag zitten, er was een hondje aan komen lopen en dat wilde niet meer weg, ze is op zoek gegaan naar de eigenaar maar die bleek er niet meer te zijn, het hondje was ooit als pup aangeschaft voor de kinderen maar daar was de lol natuurlijk al heel snel af, dus hondje op straat gedumpt en hij moest zich maar zien te redden, dat is hem wonderwel gelukt dankzij de hulp van wat mensen in dat dorp die hem af en toe wat te eten gaven maar een thuis had hij niet, hoe hij de afgelopen winter heeft overleefd met graden onder de – 20 is me een raadsel maar ook dat is hem gelukt. Vervolgens bleek dat de burgemeester van het dorp hem zat was en de hondenvanger wilde laten komen en die moest hem dan maar afmaken ,tot overmaat van ramp werd er precies zo’n hondje doodgeslagen in een greppel gevonden, voor het kennisje van ons was de maat wel vol, ze wilde hem helpen maar ze had zelf al 3 honden waaronder een heel erg oude en die verwerkte een nieuw hondje erbij niet meer, en zo hebben we afgesproken dat zij het hondje tijdelijk op zou nemen en  zou laten castreren en dat wij hem daarna op zouden vangen en vervolgens zou stichting hondenzorg en welzijn helpen met een nieuw tehuis te vinden, en zo kwam Toby in ons leven, een geweldig lief en stoer hondje die van alle aandacht volop genoot. En het werd nog mooier, het bazinnetje van Tommy, hij was ook ooit een vondeling van ons belde op om te vragen of we nog een hond hadden want een buurman van haar ook hier in Hongarije zocht een hond omdat hij zich een beetje eenzaam voelde, hij was pas in Hongarije komen wonen en kon wel wat gezelschap gebruiken, ze zijn bij Toby op bezoek gekomen en de klik was er meteen, na een weekje overdenktijd en flink veel inkopen doen voor Toby is hij verhuisd, hij heet nu Pluto en de berichten zijn super, Meneer is dolgelukkig en Pluto ook  helemaal happy met al die aandacht alleen voor hem een heerlijke zachte mand bij de verwarming en daarbij hele lange boswandelingen, nooit meer een zwervend en hongerig bestaan voor Pluto, op zulke momenten weten we gelijk weer waarvoor we dit alles doen.



Toby kon het met alle honden goed vinden en zette dan ook geregeld de boel flink op stelten in de woonkamer, dikke pret om rondjes te rennen om het bankstel heen met een stuk of 4 honden achter hem aan en Peter en ik in het midden,een tikkie lawaaiig dat wel!


En voor de verandering weer eens iets anders in de opvang dan een hond, op de brandhoutstapel zat een maandje geleden een heel jong relmuisje, zijn moeder was nergens te bekennen en het diertje was zwaar onderkoeld, dus maar opgepakt en lekker op een kruikje gezet en wat te drinken gegeven, ik had nog de hoop dat tegen de avond zijn moeder wel naar hem op zoek zou gaan maar er was niets meer te bekennen, dus vermoedelijk is moeder slachtoffer van een vos of uil geworden, Relmuizen zijn nachtdieren en ze houden ook nog eens een heel lange winterslaap, ze worden ook wel zevenslaper genoemd dus dat zegt het al ze slapen gemiddeld 7 maanden, normaal gesproken laten we wilde dieren altijd zo snel mogelijk weer los maar nu is het lastig, dit kleintje kan nu nog niet in winterslaap omdat ze normaal een flinke vetlaag moeten hebben en zo een winterslaap overleven door op de vetreserves in te teren maar deze moet nog even een tijdje flink kunnen eten, dus hebben we besloten dat hij of zij tot het voorjaar bij ons blijft en hopelijk is hij dan niet te tam geworden want dan wordt het wel een probleem om hem los te laten. We hebben een mooie grote volière over kunnen nemen van een vriendin en zo heeft Pelle nu heerlijk de ruimte, zijn naam heeft hij te danken aan de Hongaarse benaming voor relmuis, namelijk Nagy pele.



Pelle,zielig en onderkoeld.


Zoooo klein.


Inmiddels al flink gegroeid en met een prachtige staart.



Nu tevreden in zijn grote voliére lekker buiten.


Terwijl ik dit stukje zat te schrijven ontwikkelde zich alweer de volgende ramp, de dierenarts belde op met het verhaal dat hij bij iemand een hondje af moest maken maar dat het om een jonge gezonde hond ging en hij dat echt niet wilde doen maar op het adres waar het hondje zat was het dier haar leven niet zeker, konden wij niet helpen????? Ja en wat doe  je dan, computer uit in de auto gestapt en het hondje opgehaald ,de dierenarts had gelijk, het was erg, een broodfokker met veel hondjes ,deze kon hij niet meer gebruiken en moest weg en wel direct anders zou hij het zelf wel oplossen!!!! En zo hebben we er weer eentje bij, het arme dier is behoorlijk getraumatiseerd en heeft vermoedelijk nog nooit het daglicht gezien ,dus voorlopig weer genoeg te doen om haar sociaal te krijgen en te laten zien en voelen dat het leven zo slecht nog niet is. Ivonne van stichting hondenzorg en welzijn kwam net een uurtje later met een auto vol voer en kon gelijk het hondje bekijken , we hebben afgesproken dat als ze niet meer zo bang is door de stichting bemiddeld gaat worden, er zal dan best wel een liefdevol baasje gevonden worden,na enig heen en weer gemail met de stichting kwam er een naam uitrollen voor het hondje,toen ze daar de foto’s zagen riepen ze “ach wat een moppie” dus vanaf  nu heet ze Moppie  en gaat ze hopelijk genieten van het leven , wordt zeker vervolgt.


Moppie verkijkt haar hele verstand aan de TV,ze heeft nog een hoop te leren.


En dan nog een geweldige partij goed hondevoer,kluiven en speelgoed,super bedankt maar weer Stichting Hondenzorg en Welzijn en Ivonne voor het bij ons brengen.


Wally staat altijd vooraan als er wat lekkers of leuks te halen valt.


En als er koekjes te halen zijn willen ze allemaal wel.


Tussen de bedrijven door is Archie ook nog gecastreerd en dat leverde toch wel een unieke foto op.


Archie vindt alles best ook zo'n mooie kraag.


Hij gaat inmiddels ook samen met Peter naar de Hongaarse hondenschool en zonder teveel te willen opscheppen hij is echt de beste van de klas,we zijn trots op hem.



























Reacties

Zomer 2017


De zomers in Hongarije zijn erg warm en dat is dan nog zacht uitgedrukt en het lijkt per jaar erger te worden,zo langzaamaan denken we echt na over de aanschaf van een airco want een paar maanden lang temperaturen vanaf 35 graden en vaak ruim daarboven is echt een aanslag op de gezondheid,we hebben geen heimwee naar Nederland maar in de heetste zomermaanden  dromen we toch vaak van Nederlandse grijze en grauwe luchten met eindeloze regenbuien,wie had dat ooit kunnen denken,toen we 14 jaar geleden hier kwamen wonen in ieder geval niet maar het kan echt teveel zijn met eindeloze zonneschijn en strak blauwe luchten en geregeld dagen met 40 graden,dagen waarop we overdag alleen maar binnen kunnen zitten met de luiken dicht en de ventilator op de hoogste stand, verveling is dan voorgeprogrammeerd.

En zo is het ook voor de dieren vaak te erg,de honden liggen allemaal plat op de koele tegels in huis maar voor de paarden is dat geen optie die moeten het toch echt met de stal doen,en als het zo heet is zijn ook  de horzels in hun element en moeten de paarden echt afzien,ze worden compleet lek gestoken,we hebben wel eens nagedacht over een dek maar na een keer meegemaakt te hebben dat bij een paard de horzels onder het dek kwamen met alle paniek van dien hebben we daar ook maar vanaf gezien. We hebben nu DE oplossing gevonden,repen doek voor de stal,de paarden kunnen zich daar achter verstoppen en de horzels blijven buiten.

Toen deze zomer een goede vriend van ons op bezoek kwam die ook nog eens fotograaf is kon het dan ook niet uitblijven,hij zag de paarden tussen hun gordijntjes staan en rende gelijk naar zijn auto om zijn camera te pakken,het resultaat is geweldig,zulke mooie foto's krijg ik niet voor elkaar.



Foto Hansio

Foto Hansio

Foto Hansio

Pony Csillag wilde eigenlijk niet achter haar gordijn tevoorschijn komen,we hebben haar echt met wat lekkers moeten verleiden.

Foto Hansio


Dan kregen we nog wat foto's van Flippo die nu Woody heet,hij was met zijn baas op bezoek bij Maureen,zijn baas dacht erover er een hondje van Maureen bij te nemen, uiteindelijk is dat niet door gegaan maar het leverde mij weer wat beelden van Woody op die er prima uitziet en helemaal geen huidproblemen meer heeft,wel krijgt hij nog steeds speciaal voer en tabletten van 2 euro per dag, we zijn dankbaar dat hij op zo'n geweldige plek terecht is gekomen.



Woody



Woody,hij mag over mee naartoe,wat een geluk heeft hij toch gehad.


En dan nog een foto van een hondje dat ook al heel veel geluk heeft gehad,nu nog in de opvang bij een Nederlandse vrouw in Hongarije maar over een paar weken bij ons,hij is dringend op zoek naar een liefdevol tehuis voor de rest van zijn leven,over een paar weken meer foto's en zijn verhaal.



Home
















Reacties

Sheppie


In gelukkiger tijden



Toen ik het vorige stukje schreef was Sheppie net overleden,het heeft een flinke tijd geduurd voor ik het kon opbrengen er over te schrijven,Sheppie is ruim 16 jaar geworden en dat is een respectabele leeftijd,wat dat betreft heb ik niets te klagen maar o wat mis ik hem,Sheppie was mijn speciale hondemaatje,altijd was hij bij me in de buurt,overal ging hij mee naar toe,alleen het laatste jaar niet meer toen had hij al niet meer de energie en vond hij het prima om lekker thuis te blijven. Sheppie heeft het Hongarije avontuur samen met ons beleefd,alle andere honden heeft hij hier zien komen en gaan en allemaal moesten ze ook eerst langs Sheppie die tot het laatst toe de onbetwiste baas was.

Ik heb al eens uitgebreid over hem geschreven,dat is hier te lezen.



Tot een paar weken voor zijn dood wilde hij nog steeds overal bij zijn.


Dag Sheppie,je was de meest fantastische hondenvriend die ik me wensen kon.







Reacties (1)

Clooney


Clooney heeft zich wel een plekje op de bank verzekerd.


Het is alweer bijna een jaar geleden dat we het bericht kregen dat er voor Clooney een nieuw tehuis gezocht werd, zijn bazen zouden gaan verhuizen naar een veel kleiner appartement en daar zou Clooney naar hun idee niet gelukkig van worden, het was echt een schok want juist een hond met het verleden van Clooney kan zoiets echt niet gebruiken, hij had eigenlijk al meer dan genoeg meegemaakt en daarbij ook nog een Dobermann  een ras dat bekent staat als zeer sensibel en ontzettend trouw aan de baas, zo’n hond moet je niet meer willen verplaatsen, maar het kon niet anders zijn bazen waren daar heel duidelijk over, na door een soort van achtbaan van gevoelens te zijn gegaan van erg boos naar teleurgesteld en machteloos  en verdrietig heb ik me er bij neergelegd en besloten dat al die emoties zinloos waren en dat het enige dat belangrijk was Clooney was en daar moest een goede oplossing voor komen.

Eerlijkheidshalve moet ik er wel bijzeggen dat Clooney nadat wij hem van de straat hebben gehaald erg liefdevol is opgevangen,hij heeft twee jaar lang bazen gehad die er alles aan hebben gedaan om hem het vertrouwen in het leven en in de mensen terug te geven,zonder deze liefdevolle tijd zou het zeker onmogelijk geweest zijn hem te herplaatsen want zeker het eerste jaar is niet gemakkelijk geweest,we kunnen daar dan ook alleen maar dankbaar voor zijn. Het heeft zo moeten zijn dat Clooney zijn reis nog niet voorbij was en waarschijnlijk is het voor zijn ontwikkeling alleen maar goed  dat het is gegaan zoals het gegaan is.

J en J ondanks dat het misschien anders overkomt we zijn jullie dankbaar dat jullie Clooney hebben opgevangen en hem een fijne tijd hebben gegeven.



Bij ons opnemen zou een optie zijn maar niet eentje waar hij echt gelukkig van zou worden hij zou dan de aandacht met teveel honden moeten delen en hij is juist een hond die veel aandacht nodig heeft , dus toen maar contact opgenomen met de stichtingen waar ik al een tijd mee samenwerk, Honden zorg en welzijn wilde wel helpen maar hij kon dan niet naar een opvang maar er moest eerst iemand gezocht worden die hem wel definitief  wilde opnemen, en zo kwam Clooney op facebook terecht en werd daar flink gedeeld en het duurde niet lang voor er serieuze interesse was, er werd wat heen en weer gemaild ,  aanvankelijk had ik nog zo mijn twijfels omdat hij daar dan een paar ochtenden alleen moest zijn en hij dat helemaal niet gewend was, ik had al visioenen van kapot getrokken meubels en opgevreten deuren, maar verder leek het zo’n super plek dat ik akkoord ben gegaan en zo werd Clooney opgehaald door Jochem en afgeleverd bij Jose, we hebben van het begin af flink contact gehad en ik kon haar veel over Clooney vertellen en waarom hij vaak reageert zoals hij reageert.

Uiteindelijk is het een zeer happy end geworden, het gaat met Clooney beter dan ooit, Jose is een zeer duidelijke en consequente baas voor hem iets wat hij heel erg nodig heeft om zich goed en veilig te voelen maar ook heeft ze hem heel veel liefde te bieden , hij had het niet beter kunnen treffen dit is meer dan een lot uit de loterij voor hem. Jose en Clooney zijn voor elkaar geschapen en ik hoop uit het diepst van mijn hart dat deze vriendschap nog heel  erg lang mag gaan duren en dat ze lang van elkaar mogen genieten.


Lekker relaxen op de bank na heel veel lange wandelingen.


Een klein beetje bedelen moet kunnen.


En langzaamaan verliest hij zijn watervrees,super knap die Clooney en nog stoer ook.

 

Hier een filmpje van Clooney waar hij zijn watervrees aan het overwinnen is met behulp van de  Golden retriever die zijn grote voorbeeld is,helaas staat het filmpje op zijn kant dus is het een beetje de nek verdraaien of de laptop  of computer verdraaien.


En dan ook nog wat fijne berichten van Channie en Ukkie , die doen het ook allebei geweldig goed.

Lief en bijdehand smoeltje

En ook al zo'n fijne bank,wat wil je als hond toch nog meer.


En kijk die Ukkie nou,eerst nog behoorlijk angstig en onzeker maar wat doet hij het

geweldig.


Vorige week is Ivonne van stichting hondenzorg en welzijn ook nog op bezoek geweest en zij heeft weer een flinke partij hondenvoer gebracht en het nodige snoepgoed voor onze honden,geweldig bedankt maar weer we zijn er blij mee.













Reacties

Blijvertje

Gek op de frisbee


Zo langzaamaan zou ik het toch moeten weten, je kan net zoveel plannen in je leven als je maar wil maar uiteindelijk gaan de dingen toch altijd weer net even anders.

Zo ook in het geval Arthur die inmiddels is omgedoopt in Archie dat roept net even gemakkelijker,Archie die eigenlijk tijdelijk bij ons was om te revalideren en als hij eenmaal gezond zou zijn dan bemiddeld zou worden door een Duitse stichting waar we al langer mee samenwerken.

Een afspraak die voor ons heel duidelijk was omdat we echt hebben besloten geen jonge honden meer aan te houden,onze leeftijd gaat inmiddels meespelen,nu is het nog geen probleem maar we weten niet hoe we er over 10 jaar voorstaan en we willen absoluut niet dat we dan nog met een huis vol honden zitten en we het dan misschien niet meer aankunnen,dus duidelijk was dat er na verloop van tijd een nieuwe baas voor Archie gezocht zou gaan worden.

Inmiddels heeft de stichting ruzie gekregen met de behandelende dierenarts van Archie die ook onze dierenarts is en dat naar onze volle tevredenheid al 14 jaar,Archie mocht daar niet meer behandeld worden en moest of naar een opvang in Duitsland of we moesten maar naar een andere dierenarts,om een lang verhaal niet nog langer te maken, we waren het daar absoluut niet mee eens en wilden nog minder dat er met Archie rondsgesleept zou gaan worden na alles wat hij al heeft meegemaakt,we waren boos en hadden er slapeloze nachten van,uiteindelijk hebben we de knoop door gehakt en hebben besloten dat Archie definitief bij ons blijft,we zijn gelijk naar onze dierenarts gegaan en hebben de kosten van de afgelopen 3 operaties voor onze rekening genomen en hebben hem op onze naam laten zetten,de stichting was wel erg snel akkoord,scheelt hun weer een hoop geld en zorgen denk ik.

Het is maar goed dat Archie van dit alles geen weet heeft,hij is er nog lang niet,hij loopt nog steeds slecht en zal nog een keer of 2 geopereerd moeten worden,de dierenarts wil het liefst nog een tijdje wachten met opereren tot Archie uitgegroeid is,of dat gaat lukken weten we nog niet want we willen niet dat hij teveel pijn heeft ,het kan dus zijn dat het eerder gebeuren moet.

Archie zit er niet zo mee,hij is super stoer,klaagt nooit en heeft altijd plezier,hij is gek met de andere honden en sleept graag met stokken en speeltjes rond,al met al een heerlijke puberhond.

We zullen zien wat de tijd brengt en of hij zover opknapt dat hij in ieder geval zonder pijn door het leven kan.


Stokken slepen.


Rexie is zijn tweede moeder.


Archie is ook super braaf bij de paarden.


Hij heeft zo'n lief koppie,zo'n smoeltje zorgt er wel voor dat je nooit boos op hem kan zijn.












Reacties

Arthur


 

Arthur nog in de kliniek.


Het is inmiddels al weer ruim drie weken geleden dat we zo plotseling afscheid moesten nemen van onze zeer geliefde Billy, het is nog steeds vreemd dat hij er niet meer is maar het is niet anders.

Op hetzelfde moment dat we met Billy bij de dierenarts in de behandelkamer stonden lag er daar een pup bij te komen van een zware operatie, op onze vraag wat er met hem aan de hand was kwam er een heel triest verhaal, de pup was de dag ervoor door een man binnengebracht met het verhaal dat hij was aangereden en dat hij niet meer kon lopen, of de man de eigenaar van de pup was of dat hij hem gevonden had is niet duidelijk, het maakt ook niet uit want hij kwam de pup ook alleen maar afgeven in de kliniek en daar moesten ze dan maar zien wat ze met hem deden.



Gewoonlijk gaan vondelingen naar de plaatselijke opvang waar wat kennels staan en een beheerder rondloopt om de boel schoon te houden en de dieren te voeren, er is daar wel een grote groep vrijwilligers die er elke dag komen om de honden extra aandacht te geven  te voeren en met ze te wandelen, ik moet zeggen dat ze geweldig werk doen  maar een ideale plek is het zeker niet.

 

Als er geen andere opvang voor de pup zou komen zou hij daar terecht komen, dat idee was voor ons genoeg om aan te bieden dat hij bij ons kon komen om te revalideren , uiteindelijk gaat een Duitse stichting op zoek naar een nieuw baasje voor hem maar daarvoor zal hij toch eerst weer gezond moeten zijn.

 

Al met al is Arthur, zo hebben ze hem in de kliniek genoemd, toch nog twee en een halve week in de kliniek gebleven en is hij daar inmiddels 3 keer geopereerd, zijn beide achterpoten zijn op maar liefst 8 plaatsen gebroken, hij mag zijn achterpoten absoluut nog niet belasten en dat houd dus in dat hij absolute rust moet houden, een hele opgave voor een levenslustige pup van zo’n drie maanden .


Een fijn bedje in de bench.


We hebben een grote bench in de woonkamer gezet wat nu zijn tijdelijk behuizing is en hij doet het fantastisch, af en toe verveelt hij zich enorm maar daarvoor ligt zijn bench dan ook vol met speeltjes en kluiven, we halen hem er geregeld uit om buiten even snel zijn behoefte te doen en dat lopen we met hem op de arm rond zodat hij alles buiten goed kan bekijken en zo wat afleiding heeft.



Er moet geregeld geknuffeld worden met de baas.


En kennismaken met de andere honden natuurlijk,die zijn maar al te nieuwsgierig.


En kennismaken met de paarden hoort er ook bij.


Alles is leuk en interessant.


En na al dat gedoe is het heerlijk slapen.


Over een week moeten we terug naar de kliniek en we kunnen alleen maar hopen dat de genezing voorspoedig zal gaan en dat hij dan ook wat mag beginnen met lopen want dat wil hij o zo graag.

 

Wordt zeker vervolgd.













Reacties

 

Fijne berichten


Het is weer eens tijd voor wat leuke berichten,we hebben de nodige foto's en berichtjes gekregen van honden die bij ons opgenomen zijn geweest en nu een nieuw tehuis hebben,altijd heerlijk om te horen en zien hoe het ze gaat.

Allereerst de 3 boefjes,allemaal hebben ze een super fijn tehuis gekregen en zijn hun nieuwe bazen erg blij met ze,dit dank zij Ivonne en stichting Hondenzorgenwelzijn,het moge duidelijk zijn dat we erg dankbaar zijn voor hun hulp,als we niet de hulp van dit soort stichtingen kunnen krijgen dan zou alles hier heftig stagneren en zouden we omkomen in de honden en het voor ons niet meer mogelijk zijn om verder te helpen.

Channie in afwachting van haar nieuwe baasjes,hier nog op haar pleegadres waar ze het ook erg naar haar zin had.

Ze heeft het duidelijk naar haar zin in haar nieuwe leven, maar wat kan je moe worden van al die nieuwe indrukken.

Lilly met haar nieuwe baasjes,zo te zien gelijk grote liefde van beide kanten.

Lilly heet nu Molly en heeft het ook meer dan getroffen.

Ukkie heet nu Chuckie en is ook helemaal op zijn plek.


Beer,al een flinke tijd in Nederland,zijn bazen zijn helemaal gelukkig met hem,hij is inmiddels dik bevriend met de poes die mee uit wandelen gaat.


Ook weer mooie foto's van Max die we ooit samen met Beer hebben gevonden op een veld bij ons dorp.

Max houd heel erg van zwemmen,daar kan hij zich volledig in uitleven.


Ook een leuke foto en een fijn bericht van Miko,nu Mika,ze heeft een vriendje gekregen en haar bazen zijn ook nog steeds geweldig blij met haar.



En wat te denken van Pluto,die heeft ook heel erg veel mazzel gehad,hij mocht samen met Kika bij Chantal gaan wonen en ze zijn daar allebei heel erg gelukkig,hij ziet erg echt wel schattig uit op deze foto,waarschijnlijk was hij erg moe van een flinke wandeling.



En dan hebben we nog poesje,afgelopen zomer voor ons hek gedumpt.

Heel gelukkig opgenomen bij goede vrienden van ons,poesjes zijn hun leven niet zeker bij onze honden helaas.

Maar hier gaat het haar meer dan goed en daarvoor houd zij het huis weer vrij van muizen,een win win situatie noemen ze zoiets.







Reacties
wij zoeken een baasje
Aquarellen en tekeningen
Aquarellen en tekeningen 2
Links
Dieren portret
Verhalen archief
Laatste tweets
over mijzelf
Over mijzelf.
 
 

 

 

Ingrid Zaalberg
Geboren in Den Haag flink wat jaartjes geleden.
Dieren en natuur liefhebster in hart en nieren.
klik hier voor meer
 
                                                                                          
 

 


Links

 

 

 



Aquarellen en tekeningen
Aquarellen

Klik hier voor meer.

 

Schilderijen van Peter.

 

 http://www.peterjansenmasteroffineart.eu

 

 

contact us
Verhalen
Geluks hondjes
Geluks hondjes
Deze bofkonten hebben een nieuw baasje gevonden 

Toby/Pluto

Channie

Lilly

Ukkie



Flippo/Woody
 
 
Sasa
 
 
Pluto
 
 
 
Kika

Ying en Yang


Clooney

 
 Janny
 
 
 
Jayli
 
Miko
 
Tootsy
 
Sissi
 
 
Kwiebus



Yola



Beer


Laddy



Max

Droopy
 
 
Nina
 
 
    
Boris
 

  

 


 
   
Tommie
 
   
Olly
 

Bobby





Jetje Kroketje


Minnie


Lion


Princess
 
 






































Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl - Design by Ontwerpmijndomein.nl