doggyart.punt.nl
Laatste artikelen

 

 
 
   
 
 
 
 
 
               over ons          
We zijn geen bedrijf, organisatie of instituut, we zijn echter grote dierenliefhebbers en kunnen gewoon niet anders dan voor zover het binnen onze mogelijkheid ligt in nood geraakte dieren te helpen.

 

 
 
 
 


I Am One

“I am only one,
But still I am one.
I cannot do everything,
But still I can do something;
And because I cannot do everything
I will not refuse to do the something that I can do.”

Edward Everett Hal




Neem een geit



Klik hier voor meer





Nemo



Klik hier voor meer




Marlon en Kaatje


Klik hier voor meer.




Nieuwjaarswens 2018

Klik hier voor meer.



Honden Familie


Klik hier voor meer



Ruby



Klik hier voor meer.



Moppie's Dagboek



Klik hier voor meer.


Toby en Pelle


Klik hier voor meer.



Zomer 2017


Foto Hansio,klik hier voor meer.




Sheppie



Klik hier voor meer



Blijvertje


Klik hier voor meer



Arthur



Klik hier voor meer.



Fijne berichten


Klik hier voor meer.


Billy


Klik hier voor meer



De drie Boefjes



Klik hier voor meer








Jim


 

 



Joepie






 
Duifje





 
   
Nieuwe aquarellen






Rodesian Ridgeback





 
 
klik hier voor meer
 
 
 
 
 
Engelse Buldog  Rock
 
 

 
 
Pippa
Aquarel Ingrid Zaalberg


 

 
 

 
 
E-mail.       doggy.art.1@gmail.com
 
Tel. 0036-72-459097 ( vaste lijn )
 
 
 
 
 

 
 

  


 
 
                                                                         
 
 
 
 
 

















































































































Lees meer...   (1 reactie)

Neem een geit




Het wordt deze keer een tamelijk chaotisch verhaal,ik begin met een grappig verhaal dat ik ooit Claudia de Brij in een theater voorstelling hoorde vertellen,het is helemaal van toepassing op ons leven van de laatste maanden.

Het is een Joods verhaaltje; Een Joodse vader van 5 kinderen komt bezweet en in paniek bij de Rabbi. Hij weet niet meer hoe hij rond moet komen en hoe hij zijn kinderen onderdak en eten moet blijven bieden. Zijn vrouw is zwanger van een tweeling en ze hebben het nu al zo druk en zo moeilijk. De Rabbi kijkt de vader aan en zegt: 'Koop een geit'. De vader volgt dit advies enigszins twijfelend op en koopt een geit. De geit zorgt echter voor alleen maar meer problemen. Hij loopt in de weg, poept en plast alles onder, moet ook eten, enzovoorts. Na een week gaat de vader opnieuw naar de Rabbi en zegt: 'Ik heb de geit gekocht, maar het heeft mij alleen maar meer problemen opgeleverd! Wat moet ik doen?' Waarop de Rabbi zegt: 'Doe je geit weg'.

De kern van het verhaal is, dat de vader zou merken hoeveel ruimte er eigenlijk is ná de invasie van deze geit. Dit zal hem rust brengen en hem minder zorgen doen maken over de komst van de tweeling.


Al met al komt het er op neer dat onze geit een beetje is vertrokken en dat we weer wat ruimte in ons huis en ons leven hebben gekregen.

Allereerst zijn de zwarte pups van Babsy een maandje geleden naar Nederland vertrokken,ze hebben daar maar heel kort in de pleegopvang gezeten en vervolgens alle 3 geweldig fijne baasjes getroffen, Babsy is nog bij ons maar ook voor haar hopen we op korte termijn een fijne baas te vinden,ze verdient het zo,het is een schat van een hond die veel te jong puppy's heeft gekregen,ze was ondanks dat een geweldige moeder maar nu is zij zelf aan de beurt om zich verder te kunnen ontwikkelen.



Babsy en Archie,lekker knus voor de kachel.


Bonny,ze heet nu Moos


Bowie nu Indy met huisgenoot


Brandy,ze heet nu Dai


Ik zit zelf niet op facebook maar krijg wel geregeld berichtjes en foto's doorgestuurd,hier volgt een grappige conversatie tussen de nieuwe bazen van dit drietal.

 

Hoi Indy hier een dikke knufpoot van je zus Dai (voorheen Brandy)...🐾🐾🐾🐾🐾 wat leuk dat het super gaat met je .. hier ben ik ook in de gouden mand gevallen ik word verwend door mijn grote mensen zus helemaal top hier ❤❤ hoop je nog vaker langs te zien komen op fb

 

Hier een berichtje van Moos (voorheen Bonny ☺) Het is een geweldig hondje! Onze vorige hond hadden we bijna 14 jaar en dacht nooit meer zo’n leuk hond te krijgen, maar Moos bewijst het tegendeel! Het is een hond met humor, wat kunnen we om haar lachen! Soms heel lui, maar ook een echte pup rennen en vliegen en slopen haha... Hij is dol op onze 3 kinderen (van 12, 10 en 3 jaar) en hun van Moos!!! Is zo goed als zindelijk en begint al aardig naar haar nieuwe naam te luisteren. We beginnen volgende maand met puppycursus. Dus ben benieuwd 😊

 

Hallo! Hier een berichtje van Indy (voorheen Bowie)
Precies een week geleden ben ik verhuisd naar wat jullie een gouden mand noemen.
Ik wilde zelf laten weten dat ik het prima naar mijn zin heb. Ik slaap s ‘nachts heel lief en eet netjes mijn bak leeg. Ze zeggen wel dat ik rustiger moet eten maar hey het is ook zo lekker.
Ik heb een grote broer! Soms is hij wel een beetje gemeen zoals soms ook grote broers zijn, dan wil hij mijn speelgoed.  Meneer heeft  duidelijk een ochtendhumeur. Ik niet hoor.
Nou ja als meneer slaapt kruip ik is altijd naar hem toe en dan ineens lig ik tegen hem aan. Ik weet het niet ... maar het grote bek klein hartje.
Verder krijg ik heel veel knuffels van mijn mensenpapa en mama en mijn mensenbroer en zus. Nou ik ga mijn schoonheidsslaapje weer houden. Als vrouw moet jetoch een beetje meer moeite doen.
Laters!
Poot van Indy



Toen zijn twee weken geleden Tristan en Tinkerbell naar Nederland vertrokken,ondanks alle drukte die het hebben van pups met zich meebrengt is het toch altijd weer moeilijk om afscheid te nemen,ik ben dan ook altijd dolblij met goede berichten uit Nederland.

Wachten in de auto op Jochem die ze mee gaat nemen naar Nederland,altijd weer een moeilijk moment voor ons,je weet dat ze een hele lange reis te wachten staat en een hoop nieuwe indrukken,loslaten is altijd weer moeilijk.



Maar als er dan zulke foto's binnen komen is alles weer goed.


Tristan heeft wel een dag nodig gehad om uit te rusten,een geweldige foto vind ik dit zo samen met de poes. 


Dan zorgenkindje Marlon,we hadden er best wel een hard hoofd in of dat wel goed kon komen met hem,hij is oud en behoorlijk zwaar gewond,er is een groot stuk huid van zijn kop weg en ook een oor is kompleet weg,vermoedelijk is hij gegrepen door andere honden en zo echt ernstig verwond geraakt,aanvankelijk knapte hij wel wat op maar ineens ging het mis met hem,hij wilde niet meer eten en had koorts,dus voor de zoveelste keer naar de dierenarts,hij had buikpijn en zijn longen waren niet in orde,de dierenarts kon niet echt vinden wat er aan de hand was dus voor de zekerheid antibiotica en pijnstillers,hij knapte wel wat op maar toch niet genoeg dus maar weer terug,uiteindelijk bleek onder andere de prostaat de boosdoener,na een pillenkuur van een week is hij super opgeknapt,de wond wordt steeds een beetje kleiner,het zal nog maanden duren voor het helemaal dicht is maar we zijn gelukkig op de goede weg ,het is een heel aparte hond die zo geniet van alle aandacht,hij heeft duidelijk geen fijn leven gehad en aandacht heeft hij vermoedelijk nooit gehad en dat is nou net iets waar hij gewoon geen genoeg van kan krijgen. We hopen echt dat het nog een tijdje goed met hem zal gaan en dat hij zo de fijne kant van het leven nog een tijdje kan ervaren.Hij is wat dat betreft trouwens goed op weg,gisteren liep hij lekker met de andere honden in de tuin,eindelijk was er weer eens een lekker zonnetje,ineens zie ik vanuit mijn ooghoeken dat hij op de paardenwei loopt en hij had er nog flink de vaart in ook,lekker richting bos was duidelij de bedoeling ,hij was blijkbaar toe aan wat spanning en sensatie,nou wij dus echt helemaal niet,ik roepen naar Peter en wij er met zijn tweeën achteraan,Marlon was plotsklaps zo maar ineens hartstikke oostindisch doof geworden,om de wei op de komen moet je eerst door een paar meter dikke blubber omdat de paarden daar in de winter de boel  kapot hebben gelopen,Peter op zijn sandalen en ik op mijn crocks en zo sopten wij de wei over achter Marlon aan,uiteindelijk draaide hij zich om en keek ons met zijn ene nog werkende oog super onschuldig aan en kwam vervolgens braaf mee naar huis,daar moet dus nog een extra stuk gaas tussen tuin en wei komen want dit moeten we niet hebben,onze honden mogen absoluut niet alleen het bos in want daar wordt geregeld gejaagd,echt veel te gevaarlijk, waar we met de rest van de honden nog nooit problemen hebben gehad heeft Marlon  dus al uitgevonden hoe je op de wei kan komen, hij heeft de rest van de dag heerlijk geslapen en onze schoenen hadden echt wel een was en droogbeurt nodig.


Marlon is wel een soort apart,hij klimt doodleuk via de bank op de bench die daar achter staat en gaat daar dan liggen slapen.de opblaasband om zijn nek is om het kapot krabben van de wond tegen te gaan.


Dan hebben we ook Kaatje nog,arme Kaatje die aan een korte ketting zat zonder dak boven haar hoofd en ernstig naar binnen gedraaide oogleden had waardoor ze constant met dichtgeknepen ogen zat omdat het haar zoveel pijn deed,inmiddels is ze al twee keer geopereerd,de eerste keer aan beide ogen en we dachten dat het in orde was maar na een paar weken bleek dat 1 oog nog niet helemaal goed was,afgelopen week is ze gesteriliseerd en is ze nog een keer aan dat oog geopereerd,we moeten het even afwachten maar het ziet er naar uit dat het nu goed is.



Net na de eerste operatie, het ziet er erger uit dan het is hoor.


Na de tweede operatie,wel interessant met zo'n pleister.




Pleister was ze al snel kwijt en ze voelt zich ook al weer helemaal toppie.


Tussen alle drukte door had ik ook nog een opdracht liggen om een aquarel te maken,maar het kwam er gewoon niet van,heel gelukkig waren het heel geduldige mensen die mij de tijd gaven,schilderen is heerlijk maar je moet er wel de tijd en de rust voor hebben en daar ontbrak het echt aan,maar het is uiteindelijk toch gelukt,de aquarel is klaar en iedereen is blij, Joke en Theo bij deze nogmaals bedankt voor jullie geduld.




Sammy



En nu maar hopen dat alle geiten een tijdje ver bij ons vandaan blijven en dat we van een redelijk rustig en lekker warm voorjaar mogen gaan genieten.












































Reacties

Nemo

Hier Nemo vorig jaar ,hij zag er nog steeds top uit voor zijn leeftijd.


En weer hebben we afscheid moeten nemen,we waren er wel op voorbereid want Nemo was het laatste jaar steeds slapper op de benen geworden,hij had al een paar keer een hersenbloedinkje gehad en daardoor stond zijn kop wat scheef,maar dat kon hem allemaal niets schelen,hij had lol in zijn leven en hij deed gewoon mee zover het nog kon,nog steeds op zijn manier meerennen met de Border collies en nog steeds elke dag een grote stok mee naar binnen slepen,en toen zo opeens ging het niet meer,hij wilde niet meer eten en dat was voor Nemo ondenkbaar,hij is ongeveer 10 jaar bij ons geweest en er is echt geen dag geweest dat hij niet wilde eten dus alle alarmbellen gingen af bij ons,hij bleef in de mand liggen en wilde niets meer,we hebben dat een dag of 2 aangezien en toen ging het helemaal mis,hij bonkte overal tegenaan en viel steeds om,vermoedelijk weer een hersenbloeding en nu echt heftig,Nemo was een hond met gebruiksaanwijzing en zeker geen hond om mee te gaan dokteren,zijn absoluut slechte verleden was hij wel grotendeels vergeten  en hij was ook echt gelukkig bij ons maar hij voelde zich het beste als alles zo gewoon mogelijk was,dus voor Nemo geen gedoe met dokters en ritjes naar de kliniek en meer van dat soort stress.

We hebben de dierenarts gebeld,natuurlijk was het net op zondag dat zal je altijd zien maar de dierenarts weet dat wij nooit zomaar om hulp vragen, we hebben Nemo laten gaan,hij lag lekker tegen mij aan en het was goed voor hem.

Hij is hartstikke oud geworden,hij is 10 jaar bij ons geweest en was al niet echt jong meer toen wij hem vonden,vermoedelijk was hij nu ongeveer 14 jaar en dat is oeroud voor een Duitse herder.

We missen hem echt wel met zijn nogal aparte wat autistische gedrag maar het is goed zo,we zijn blij dat we hem een fijn en gelukkig leven hebben kunnen geven.

Dag lieve maffe Nemo,je was een topper.



Dit is alweer een jaartje of wat geleden,hier leefde Blondie en Billy ook nog.




En zo herinneren we hem het liefste,de grootste lol met water,enthousiast,lomp,lief en lawaaiig dat was Nemo ten voeten uit.

 


Hier staat het verhaal van Nemo,hoe hij bij ons is gekomen.









Reacties

Marlon en Kaatje


 

Ons  leven is de laatste maanden nogal hectisch en bizar, we willen toch echt graag wat minderen met de honden maar het lukt nog niet al te best.

Een week geleden zijn de drie pups van Babsy naar Nederland gereisd samen met Tara, dat is de moederhond die we tweede kerstdag samen met haar twee pups hebben opgenomen, Tara heeft het grote geluk gehad dat ze bij Chantal en haar gezin mag wonen, Chantal heeft eerder al van ons Pluto en Kika opgenomen en die hebben het daar heerlijk, Tara is ook een soort Viszla en toen Chantal foto’s van haar zag was ze gelijk verkocht en nu is Tara in het paradijs terechtgekomen, van zielige verstoten hond die zelf maar eten moest zoeken voor haarzelf en haar pups wordt ze nu super verwend en mag elke dag mee op grote lange wandeltochten, ze loopt al met de andere honden los mee en heeft dikke pret, ik heb al de nodige video’s en foto’s gekregen en het geluk spat eraf.



Tara met haar nieuwe familie,inmiddels loopt ze al lekker los en is hartstikke gehoorzaam.


Na zoveel rennen is het goed uitrusten.


De pups Bonny en Brandy hebben ook al een eigen tehuis, nu alleen Bowie nog maar die wordt momenteel in een pleeggezin opgevangen en heeft het daar ook erg naar haar zin,daar komt beslist ook binnenkort een baasje voor.


Bowie nog bij ons,ze is zo onzettend  leuk.


Eind Februari gaan dan Babsy,Tristan en Tinkerbell naar Nederland, al de honden worden daar opgevangen door Stichting Hondenzorg en Welzijn, zij zoeken daar ook nieuwe tehuizen voor de honden, voor ons is het erg fijn om het op deze manier te doen omdat we er zo zeker van zijn dat ze echt op een goede plek terecht komen en mocht het onverhoopt niet goed gaan dan zal de stichting ervoor zorgen dat er een andere plek gevonden wordt, zo zijn we er zeker van dat er nooit een hond van ons verkeerd terecht komt of in een asiel belandt.



Tristan en Tinkelbell,na 2 uurtjes buiten spelen en een uurtje de kamer op stelten zetten,dolletjes vinden ze dat.

En dit is dan het eindresultaat.


We dachten dus dat we  langzaamaan de meeste trubbels achter de rug hadden, niet dus! Vorige week waren we nog even bij de dierenarts om de paspoorten voor de honden op te halen en toen zagen we daar een hond liggen die zo erg gewond was dat we het gewoon niet konden bevatten, toen we de dierenarts ernaar vroegen kregen we het in en in trieste verhaal te horen, de hond was zwaargewond gevonden door een politieagent en die had hem mee naar huis genomen en vervolgens thuis had hij de hond in de tuin gelegd wat te eten gegeven en daar bleef het bij, we hebben de foto’s gezien hoe het dier eraan toe was, niet te begrijpen dat de man verder niets heeft ondernomen, de hond heeft of een auto ongeluk gehad of is gegrepen door andere honden en aan de wonden te zien is dat het geval, op een groot deel van zijn schedel is de huid weg en ook is hij een compleet oor kwijt, tot onder aan zijn keel heeft hij ook grote lange wonden, daarbij is het dier ook nog oeroud, de politie agent heeft eerst de hond nog 5 dagen zo laten liggen tot het geheel zo begon te stinken dat hij toch maar de hondenvanger heeft laten komen en die heeft hem weer naar de dierenarts gebracht, omdat de hond ondanks alles zo lief was hebben ze daar toch de gok genomen en hem geopereerd in plaats van in laten slapen, het is onbegrijpelijk maar hij heeft er geen pijn aan. Natuurlijk had de hond geen chip en was er zo geen eigenaar te vinden, hij zou een dag later naar het asiel gebracht worden, we konden gewoon niet anders dan hem bij ons op te nemen, het asiel zou hij echt niet overleven en dan zou nog alles voor niets geweest zijn, omdat hij al zo oud is mag hij de rest van zijn leven bij ons blijven, we hebben van verschillende kanten een donatie voor hem gehad, o.a. van de stichting, en daar zijn we super dankbaar voor, zonder dat zouden we alle kosten niet kunnen dragen die dit alles met zich meebrengt. In de kliniek hadden ze hem Marlon Brando genoemd omdat hij zo charmant was, dus vanaf nu heet hij Marlon.

Broodmager is hij,hij heeft een dikke vacht maar hij is echt vel over been.


De erge foto's laat ik hier niet zien,daar is niemand mee geholpen,maar neem van mij aan dat het heftig is,wij hebben nog nooit zoiets ergs meegemaakt en dat zegt wel wat.


Marlon heeft ook al uitgevonden dat de bank erg lekker ligt.


Dan denk je pppfffffft zo kan het wel weer even, maar nee nog steeds niet hoor. We zaten een paar dagen geleden bij vrienden te eten en daar waren ook nog andere mensen, die ons  vertelden dat ze een hond op straat hadden gevonden en dat die nu bij hun mocht, maar de hond had wel wat last van de ogen, omdat ze in ons dorp wonen zijn we even bij ze gaan kijken , nou ja dat was ook al weer heftig, omdat de hond volgens hun teveel troep maakte in de tuin hadden ze haar aan de ketting gezet, het arme dier zat daar te bibberen met de ogen vast dicht geknepen, ze bleek ernstig naar binnen gedraaide oogleden te hebben waardoor de oogharen voortdurend over de oogbol schuren, dat is een ontzettend pijnlijke aandoening die alleen maar door een operatie te verhelpen is, deze mensen hebben daar het geld niet voor en  de nazorg was ze ook teveel, konden we haar niet meenemen? ??


Voor ons was duidelijk dat we het dier daar zo niet wilden achter laten om de rest van haar leven zo door te moeten brengen, Stichting Dierenzorg en Welzijn bood direct hulp aan en zo is Kaatje in ons leven gekomen, woensdag wordt ze geopereerd en dan is haar kwelling voorbij, ze is nog hartstikke jong dus voor haar nog alle tijd om van het leven te gaan genieten, maar al met al is het een volle boel hier en zijn we er de hele dag mooi druk mee.


Kaatje,een bibberend hoopje ellende aan een ketting,zonder een fatsoenlijk dak boven haar hoofd.

ogen stijf dichtgeknepen,wat een pijn moet ze hebben.




















Reacties

Nieuwjaarswens 2018


Moppie mag dit jaar model zijn.


Het is weer een bewogen jaar geweest,eerst moesten we afscheid nemen van Billy daarna kwam Archie in ons leven, vervolgens bleef het een tijdje relatief rustig,we kwamen geen zwerfhonden tegen op straat er werd geen beroep op ons gedaan en zo dachten we echt dat het de goede kant op ging met het zwerfhonden probleem en alle drukte die dat met zich meebrengt,er is een Chip plicht en we dachten heus dat zoiets hielp,ja ja dream on kan ik nu wel zeggen.

We moesten ook afscheid nemen van onze zeer geliefde oeroude Sheppie,dat was heftig ,van het begin af aan was hij bij ons hier in Hongarije,hij heeft het hele avontuur samen met ons beleefd, maar hij heeft een prachtig leven gehad en dat ten volle genoten dus we hebben er vrede mee.

En toen ging het los, eerst was daar Toby, gelukkig vonden we daar erg snel een heel fijn tehuis voor,zijn baasje is niet echt van het foto's maken en internetten maar via de telefoon zijn de berichten meer dan goed,Toby heet nu Pluto en geniet van het leven.

Toen kwam via de dierenarts de vraag om hulp voor Moppie,inmiddels is ze een paar maanden bij ons en ze ontwikkelt zich van een panisch super bang hondje tot een eigenzinnig geval, ze is er nog niet maar als ze met dit tempo doorgaat dan komt het meer dan goed.

Vervolgens de vraag van Jochem om hulp voor een moederhond met 3 pups die op straat leefden, oké kom maar op dan,weer 4 stuks erbij,en ik weet toch echt heel zeker dat we al meer dan een jaar roepen dat we zeker gaan minderen,helaas lukt dat nog niet zo.

Tussendoor vonden we uitgehongerde Ruby op straat,inmiddels nummertje 14 !!!!! maar wat moet je dan? laten lopen? Gaat hem niet worden,als er 13 lopen kan er nog wel eentje bij.

Eind Januari kunnen moeder en pups naar Nederland reizen waar ze door stichting Hondenzorg en Welzijn worden opgevangen en bemiddeld, Ruby is ook door hun opgevangen en heeft inmiddels een super tehuis gevonden, we kunnen de stichting niet dankbaar genoeg zijn,we willen Maureen en Stichting Esperanza ook niet te erg belasten die hebben het ook al druk genoeg,maar wat zijn we blij met al deze mensen,zonder hen zouden we dit allemaal niet kunnen doen.



Ruby heet nu Zoë en heeft een heuse Sharpei vriend.


Hoe goed kan het leven zijn.


En net toen we dachten dat we alles wel zo'n beetje gezien hadden.....nou nee hoor het kan nog gekker. Een moederhond met pups gewoon op straat gezet omdat de familie op vakantie wilde met de kerst,geen voer , geen dak boven het hoofd,zoek het maar uit mammie met kinders, wij vieren lekker kerst en eten ons de buik vol,jullie moeten maar zien, Het hele spul is in beslag genomen en ook zij wonen nu tijdelijk bij ons,tja nu zijn het er 17 !!!! Van pure ellende hebben we een van de kippenhokken om moeten bouwen tot hondenkennel, want waar laat je zoveel honden?  Van deze honden geen foto's  hier omdat hun verblijfplaats geheim moet blijven,maar het zijn lieverds,zowel de mama als de pups,ze hebben nog steeds extreem veel honger en willen het liefst de hele dag eten,het is bijna niet bij te benen zoveel voer als er op dit moment doorgaat en als gevolg daarvan mogen wij ons elke dag door hele poep bergen heen werken, onze dagen zijn nu echt wel gevuld met voeren, uitlaten,schoonmaken,dierenartsen ritjes,en socialiseren van het hele stel, want honden die zo van de straat komen kennen echt niets,ze moeten alles leren, vooral het leven in huis,niet in huis poepen,niet jatten van het aanrecht,niet in de gordijnen hangen,het zijn maar een paar voorbeeldjes,maar geregeld hoor je nu in ons huis de kreten,neeee,hoooo,mag niet,foeiiiii,kom hier,zit,af,koekje,braaaaaaf,pppfffffttt wat een rust als s'avonds alles ligt te maffen en wij ook een tijdje kunnen slapen, maar zelfs dat helpt niet echt want dan droom ik nog dat ik een hond langs de straat zie en dat ik naar Peter roep,ho stoppen daar is een hond,ach jee het moet echt niet gekker gaan worden.



Puppie Brandy zorgt voor de kerstversiering.


Tussendoor is Archie ook nog geopereerd,hij had teveel pijn aan zijn heup die niet in de kom zat,nu is de heupkop verwijderd en moet Archie revalideren,hoe goed hij uiteindelijk zal gaan lopen weten we nog niet het is afwachten maar hij doet zijn best en Babsy helpt hem daarbij door veel met hem te spelen,het is echt schattig om te zien want ze snapt dat hij niet wild kan springen en rennen en dus spelen ze op de vierkante meter,Achie ligt en Babsy dolt om hem heen,dikke pret hebben die twee, we zullen Babsy straks enorm gaan missen als ze met haar pups naar Nederland gaat en vooral Archie zal haar gaan missen,maar die lieve vrolijke Babsy heeft hem wel door een moeilijke periode heen geholpen. Vlak voor Archie geopereerd werd ging hij nog met Peter naar de hondenschool waar hij het super deed,helaas kon hij geen examen doen omdat hij toen geopereerd moest worden,plaatsvervangend heeft Robbie examen gedaan en die heeft zo voor Archie het diploma binnengehaald,een beetje sjoemelen moet kunnen nietwaar,maar Archie zou het zeker geweldig hebben gedaan want hij vond school fantastisch,als hij voldoende opknapt gaan we zeker met hem naar de vervolgklas in het voorjaar.



Archie en Babsy brengen een groot deel van de tijd door met lol maken.



De hondenschool,helemaal rechts Peter met Archie en ik ging voor de gezelligheid mee met Jock en Tippie.


We wensen iedereen die ons volgt en ondersteunt een geweldig en gezond 2018 toe en voor ons zelf wensen we dat er geen honden meer eenzaam en alleen op straat zullen zwerven en dat er eindelijk een eind komt aan deze manier van met dieren omgaan en dat we zo langzaamaan in wat rustiger vaarwater komen.



Een mooie foto van Max,ook ooit een van onze vondelingen.



En Woody,inmiddels al een hele tijd scheepshond.





















Reacties

Honden Familie


Bowie,Brandy en Bonny, foto Hansio

Druk,druk,druk zijn we met alle honden,ondanks dat ik steeds loop te roepen dat het minder moet en dat ik het echt rustiger aan wil gaan doen lukt dat nog niet zo best, Eerst was daar Moppie die trouwens langzaamaan haar angsten aan het overwinnen is,toen was daar die arme bijna uitgehongerde Ruby ,zij is nu in Nederland bij een pleeggezin en stichting Hondenzorg en welzijn zoekt een fijn nieuw tehuis voor haar,ze heeft het super naar haar zin bij haar pleegouders en hondenvriend ze doet niets anders dan lekker lol maken en de wereld verkennen,zet hem op meid je bent een tophond!

En toen kwam de vraag van Jochem of we een moederhond met pups op wilden nemen,eerst heb ik nog heel stoer nee gezegd,dat was me echt te veel en te druk naast onze andere 11 honden,maar ja als je eenmaal weet dat zo'n moederhond met haar 3 pups van een week of 6 buiten moeten leven omdat ze gedumpt zijn en dat alleen iemand in dat dorp ze af en toe wat te eten geeft dan slaap ik toch niet meer lekker, eerst was er nog de hoop dat er wel iemand anders zou zijn die het spul op wilde vangen maar ook dat werd hem niet,dus uiteindelijk toch maar besloten dat de hele familie naar ons toe moest komen en zo is Jochem in zijn bus gestapt en stond hij na dik 3 uur rijden voor ons hek. Ondanks al het extra werk zijn we toch wel heel blij dat ze nu veilig zijn,je moet er toch niet aan denken dat ze nu nog op de straat hadden moeten leven,het is koud en nat aan het worden en daarbij hebben ze doorlopend honger en daar had hun moeder daar niet meer aan kunnen voldoen, ook zij werkt enorme hoeveelheden voer naar binnen,de pups krijgen 5 tot 6 keer per dag te eten en mamma doet lekker mee,als een van onze honden zoveel zou eten zou die driedubbel aan de spuitpoep raken maar mamma Babsy niet hoor die heeft het duidelijk nog erg nodig.



Mamma Babsy,foto Hansio

Inmiddels slaapt Babsy alleen nog 's nachts bij de pups en verder is ze lekker bij ons in de woonkamer,ze heeft vermoedelijk altijd op straat geleeft en moet nodig wat gesocialiseerd worden,ze heeft nog het een en ander te leren over het leven in huis, niet jatten van tafel,nergens op klimmen,niet aan de deuren krabben bijvoorbeeld,maar ze leert super snel en gedraagt zich fantastisch,ze is hartstikke zindelijk en dol op knuffelen en spelen,bij de juiste baas waar ze voldoende beweging krijgt zal ze een geweldige fijne en brave hond zijn,ze heeft een klein minpuntje, ze wil graag vogeltjes vangen,echt kwalijk kun je haar dat niet nemen,wie weet hoe ze heeft moeten overleven,maar we werken eraan om haar dat af te leren en ze maakt goede vorderingen.

De pups zijn zoals alle pups gewoon geweldig leuk en speels en aanhankelijk,daar moeten toch gemakkelijk fijne tehuizen voor te vinden zijn lijkt me.


Babsy,Brandy en Bonny, foto Hansio


Bonny,zo een schatje,foto Hansio



Alle drie de boefjes,foto Hansio



Bowie en Brandy, foto Hansio


Brandy,een echt jachthondje in het klein,ze is dol op apporteren,de stokken kunnen haar niet groot genoeg zijn, foto Hansio


De kleine onderzoekers,  foto Hansio


Voorlopig blijf het hele spul nog een tijdje bij ons, voor ze naar Nederland kunnen reizen moeten ze alle inentingen hebben gehad en daar gaat nog de nodige tijd overheen,als alles meezit kunnen ze vanaf half januari in Nederland zijn, we zijn nog op zoek naar baasjes voor allemaal,ze zullen bemiddeld worden door stichting Hondenzorg en welzijn,die pakken dat heel serieus aan,er worden vooraf huisbezoeken gedaan om te zien of de hondjes echt op de juiste plek terecht komen, voor mij geeft dat ook heel veel rust,nadat ze een tijd bij ons zijn geweest is het altijd weer moeilijk om afscheid te nemen ,natuurlijk kunnen we niet alles hier houden dat zou voor de honden ook niet goed zijn, het is dan wel een heel fijn idee om zo'n goede stichting te hebben die er alles aan doet de goede tehuizen voor ze te vinden.















Reacties

Ruby

Zo'n lief smoeltje,hoe kun je zo'n dier nou als vuilnis dumpen?


Het is weer te triest voor woorden,we zijn nog druk met Moppie om haar aan alles te laten wennen en toen kwam er de vraag van Jochem of we een zielige moederhond met pups op wilden nemen,ze was haar huis kwijt en moest op straat zien te overleven met haar drie pups,in de eerste instantie heb ik nee gezegd,we zitten al te vol en hebben het al zo druk,ik had nog een vage hoop dat iemand anders het wel zou willen doen,Jochem zit zelf ook overvol en ook daar konden ze echt niet meer bij,toen uiteindelijk bleek dat er nergens iemand te vinden was die ze op wilde of kon nemen heb ik toch maar de knoop doorgehakt en zo komt het spul morgen naar ons toe,dat wordt inschikken maar ook dat zal wel weer lukken,het enige probleem is dat het hele stel hier moeten blijven tot de pups 4 maanden oud zijn want voor die tijd mogen ze niet naar Nederland reizen vanwege alle inentingen die nodig zijn,stichting Hondenzorg en welzijn gaat dan op zoek naar nieuwe tehuizen in Nederland.

Of dit allemaal nog niet heftig genoeg is......... voor Jochem morgen komt gingen we vanmorgen nog snel even boodschappen doen,ook nog even langs de dierenarts voor medicijnen voor verschillende oudjes bij ons,daarna weer snel richting huis, in een flits zag ik haar zitten in een zijweggetje,ho stoppen daar zit een hond riep ik tegen Peter,dus de auto gekeerd,zijweggetje ingereden,ach guttegut wat een zielig hoopje hond zat daar op een berg vuilnis , gelukkig hadden we eten in de auto en voor een stukje brood kwam ze snel aangelopen,bij het tweede stukje brood koos ze ervoor naar mij toe te komen inplaats van het brood te pakken,ze had duidelijk hulp nodig,we hebben haar opgepakt en in de auto gezet en gelijk maar weer rechtsomkeert dierenarts,die is inmiddels wel wat van ons gewend maar nu keek ze toch ook wel even vreemd op dat we er zo snel alweer waren,het arme dier is broodmager en had een paar duizend vlooien op zich zitten,een chip had ze natuurlijk niet dus terugvinden waar ze vandaan kwam is ook niet mogelijk.



Zoooo mager,wat zal ze een honger hebben geleden,het arme dier.


Je kan haar ribben echt tellen.


Eenmaal thuis hebben we haar eerst gewassen want die vlooien moesten eraf,voor we het weten zitten de andere honden ook onder,nu zit ze in de woonkamer in een bench bij de kachel,ze heeft een flinke bak eten achter de kiezen en ligt nu bij te komen van alle stress.

Morgen een wormkuur en nog een vlooienbehandeling en dan eerst maar flink veel eten om  aan te sterken,ook heeft ze flinke wonden in haar nek waar vermoedelijk een veel te strakke ketting heeft gezeten die bijna in haar huid ingegroeid was,het blijft me elke keer weer verbazen hoe mensen zo met een dier om kunnen gaan en dat zo'n dier dan toch nog steeds vertrouwen in de mens heeft,dat zegt in ieder geval wat over haar karakter.


Ze is helemaal in voor lekkere dingen,geef haar eens ongelijk.


Ze vindt Peter ook helemaal geweldig.


Het is echt een plaatje van een hond,volgens mij staan ze zo voor haar in de rij.











Reacties

Moppie’s Dagboek


Moppie houd ervan lekker veilig op de bank te liggen.


Inmiddels is ze ruim twee weken bij ons, nadat de dierenarts ons vroeg om te helpen omdat het leven van een hondje in gevaar was zijn we direct in de auto gestapt en hebben haar weggehaald bij een broodfokker ,ze was hem niet meer van nut en daarom moest ze maar afgemaakt worden, wat zit de wereld toch ellendig in elkaar, de man had alleen maar rashondjes en deze voldeed niet aan de raskenmerken dus weg ermee, hij had nog wel snel een nestje of misschien wel meerdere met haar gefokt hoor daar was ze nog net goed genoeg voor. We hebben haar snel meegenomen en eenmaal thuis zaten we met een afschuwelijk vies stinkend en heel erg bang hondje een hondje dat vermoedelijk nog nooit daglicht had gezien,ze is pas twee jaar oud dus we gaan haar alle kans geven om van het leven te genieten,

Van onze honden schoot ze  helemaal in de paniek, al met al was er niet veel met haar te beginnen en vroegen we ons af of dit ooit nog wel goed zal gaan komen.  Een uurtje later stond Ivonne van stichting Hondenzorg op de stoep, ze kwam voer brengen en gelijk even gezellig bijkletsen, zo kon ze gelijk kennismaken met het hondje,  we hadden het erover hoe we dit hondje nou weer zouden noemen, inmiddels had ze al foto’s doorgestuurd naar Nederland en die schreven direct terug ” ach wat een Moppie” en zo is Moppie dus aan haar naam gekomen.



Voor het eerst buiten aan de riem,ze ging gewoon vol in de rem.


Hier gaat het al beter, ze durft al om zich heen te kijken.


De stichting wil wel helpen om een nieuwe baas voor Moppie te vinden maar dan moet er toch eerst wat aan haar  angsten gedaan worden want zo functioneert ze niet als huishondje, dus werk aan de winkel zeggen we dan maar.

Heel langzaamaan is ze de wereld aan het verkennen, eerst moest de angst voor onze andere honden weg en daar is onze Rexie ingesprongen als super hulp en therapie hond, echt ongelofelijk dat een hond als Rexie zo precies weet hoe ze dat aan moet pakken, Rexie heeft zelf een eenzaam leven gehad en heeft jaren aan de ketting gezeten, inmiddels is ze 2 jaar bij ons en geniet met volle teugen van het leven als huishond, Rexie wijst Moppie nu overal de weg en blijft onverstoorbaar rustig als Moppie weer ergens ontzettend van schrikt en dat werkt tien keer beter dan dat ik  zou proberen Moppie te vertellen dat ze niet bang hoeft te zijn hondentaal begrijpt ze veel beter,  Moppie kon ook niet aan de riem lopen en buiten haar behoefte doen lukte ook al niet, ze heeft haar behoefte 2 lange dagen opgehouden en toen moest het er toch van komen, we hebben haar de hemel in geprezen toen ze eenmaal  buiten haar eerste plasje deed, vanaf dat moment was de eerste horde genomen en is ze super zindelijk in huis.




Naast Rexie op de bank, lekker veilig achter een dik Duitse herder achterwerk.


Samen met Rexie durft ze het leven aan.


 Moppie had ook besloten dat slapen de beste vluchtweg uit het o zo enge  leven was  en dat werd toch echt een probleem, ze trok zich helemaal terug in haar eigen wereldje en wilde nergens aan deelnemen.



Uiteindelijk heb ik Corrie opgebeld, zij is homeopate van beroep en helpt altijd gratis als er iets met de opvanghonden mis is, toen ik het verhaal van Moppie vertelde had ze gelijk een middel paraat en binnen een paar dagen werd Moppie wakker, ze gaat er nu  helemaal voor, ze slaapt  normaal af en toe een uurtje overdag en verder kijkt ze pittig en helder uit haar oogjes, ze gaat op verkenning door de kamer en probeert alle stoelen uit welke er het fijnste ligt, helaas voor Wally vind ze zijn stoel het prettigst ,dus nu moet ik steeds Wally redden en Moppie uit zijn stoel plukken en haar ergens anders neerleggen.


Het is een beeldschoon hondje.


Het wonder van een homeopatisch middel,helemaal helder en wakker kijkt ze de wereld in.


Inmiddels is ze ook al gesteriliseerd, nooit meer puppy’s voor Moppie, ze knapt snel op na de operatie, liever had ik er nog een tijdje mee gewacht maar het risico dat ze loops zou worden was te groot en zou  erg veel onrust bij de andere honden veroorzaakt hebben.

Net na de operatie,beetje zielig nog maar wel lekker knus op de bank.


Voor een snoepje doet ze inmiddels al een heleboel.


Ik zal hier geregeld over de vorderingen van Moppie vertellen,ze gaat beslist met sprongen vooruit maar heeft nog een hele weg te gaan,dus duimen maar voor Moppie dat ze een hele stoere en stabiele hond mag worden.


6 novenber



Het prinsesje heeft inmiddels een eigen stoeltje,zo is Wally zijn plekje veilig gesteld.






























Reacties

Toby En Pelle


Toby, wat een geweldig leuk hondje.


Het is al weer veel te lang geleden dat ik hier wat geschreven heb maar we zijn gewoon te druk met alles hier en daarbij is het weer bloed heet geweest deze zomer en dat nodigt niet echt uit om achter de computer te gaan zitten.

Een kennisje hier in Hongarije van ons belde een tijdje geleden op omdat ze het even niet zag zitten, er was een hondje aan komen lopen en dat wilde niet meer weg, ze is op zoek gegaan naar de eigenaar maar die bleek er niet meer te zijn, het hondje was ooit als pup aangeschaft voor de kinderen maar daar was de lol natuurlijk al heel snel af, dus hondje op straat gedumpt en hij moest zich maar zien te redden, dat is hem wonderwel gelukt dankzij de hulp van wat mensen in dat dorp die hem af en toe wat te eten gaven maar een thuis had hij niet, hoe hij de afgelopen winter heeft overleefd met graden onder de – 20 is me een raadsel maar ook dat is hem gelukt. Vervolgens bleek dat de burgemeester van het dorp hem zat was en de hondenvanger wilde laten komen en die moest hem dan maar afmaken ,tot overmaat van ramp werd er precies zo’n hondje doodgeslagen in een greppel gevonden, voor het kennisje van ons was de maat wel vol, ze wilde hem helpen maar ze had zelf al 3 honden waaronder een heel erg oude en die verwerkte een nieuw hondje erbij niet meer, en zo hebben we afgesproken dat zij het hondje tijdelijk op zou nemen en  zou laten castreren en dat wij hem daarna op zouden vangen en vervolgens zou stichting hondenzorg en welzijn helpen met een nieuw tehuis te vinden, en zo kwam Toby in ons leven, een geweldig lief en stoer hondje die van alle aandacht volop genoot. En het werd nog mooier, het bazinnetje van Tommy, hij was ook ooit een vondeling van ons belde op om te vragen of we nog een hond hadden want een buurman van haar ook hier in Hongarije zocht een hond omdat hij zich een beetje eenzaam voelde, hij was pas in Hongarije komen wonen en kon wel wat gezelschap gebruiken, ze zijn bij Toby op bezoek gekomen en de klik was er meteen, na een weekje overdenktijd en flink veel inkopen doen voor Toby is hij verhuisd, hij heet nu Pluto en de berichten zijn super, Meneer is dolgelukkig en Pluto ook  helemaal happy met al die aandacht alleen voor hem een heerlijke zachte mand bij de verwarming en daarbij hele lange boswandelingen, nooit meer een zwervend en hongerig bestaan voor Pluto, op zulke momenten weten we gelijk weer waarvoor we dit alles doen.



Toby kon het met alle honden goed vinden en zette dan ook geregeld de boel flink op stelten in de woonkamer, dikke pret om rondjes te rennen om het bankstel heen met een stuk of 4 honden achter hem aan en Peter en ik in het midden,een tikkie lawaaiig dat wel!


En voor de verandering weer eens iets anders in de opvang dan een hond, op de brandhoutstapel zat een maandje geleden een heel jong relmuisje, zijn moeder was nergens te bekennen en het diertje was zwaar onderkoeld, dus maar opgepakt en lekker op een kruikje gezet en wat te drinken gegeven, ik had nog de hoop dat tegen de avond zijn moeder wel naar hem op zoek zou gaan maar er was niets meer te bekennen, dus vermoedelijk is moeder slachtoffer van een vos of uil geworden, Relmuizen zijn nachtdieren en ze houden ook nog eens een heel lange winterslaap, ze worden ook wel zevenslaper genoemd dus dat zegt het al ze slapen gemiddeld 7 maanden, normaal gesproken laten we wilde dieren altijd zo snel mogelijk weer los maar nu is het lastig, dit kleintje kan nu nog niet in winterslaap omdat ze normaal een flinke vetlaag moeten hebben en zo een winterslaap overleven door op de vetreserves in te teren maar deze moet nog even een tijdje flink kunnen eten, dus hebben we besloten dat hij of zij tot het voorjaar bij ons blijft en hopelijk is hij dan niet te tam geworden want dan wordt het wel een probleem om hem los te laten. We hebben een mooie grote volière over kunnen nemen van een vriendin en zo heeft Pelle nu heerlijk de ruimte, zijn naam heeft hij te danken aan de Hongaarse benaming voor relmuis, namelijk Nagy pele.



Pelle,zielig en onderkoeld.


Zoooo klein.


Inmiddels al flink gegroeid en met een prachtige staart.



Nu tevreden in zijn grote voliére lekker buiten.


Terwijl ik dit stukje zat te schrijven ontwikkelde zich alweer de volgende ramp, de dierenarts belde op met het verhaal dat hij bij iemand een hondje af moest maken maar dat het om een jonge gezonde hond ging en hij dat echt niet wilde doen maar op het adres waar het hondje zat was het dier haar leven niet zeker, konden wij niet helpen????? Ja en wat doe  je dan, computer uit in de auto gestapt en het hondje opgehaald ,de dierenarts had gelijk, het was erg, een broodfokker met veel hondjes ,deze kon hij niet meer gebruiken en moest weg en wel direct anders zou hij het zelf wel oplossen!!!! En zo hebben we er weer eentje bij, het arme dier is behoorlijk getraumatiseerd en heeft vermoedelijk nog nooit het daglicht gezien ,dus voorlopig weer genoeg te doen om haar sociaal te krijgen en te laten zien en voelen dat het leven zo slecht nog niet is. Ivonne van stichting hondenzorg en welzijn kwam net een uurtje later met een auto vol voer en kon gelijk het hondje bekijken , we hebben afgesproken dat als ze niet meer zo bang is door de stichting bemiddeld gaat worden, er zal dan best wel een liefdevol baasje gevonden worden,na enig heen en weer gemail met de stichting kwam er een naam uitrollen voor het hondje,toen ze daar de foto’s zagen riepen ze “ach wat een moppie” dus vanaf  nu heet ze Moppie  en gaat ze hopelijk genieten van het leven , wordt zeker vervolgt.


Moppie verkijkt haar hele verstand aan de TV,ze heeft nog een hoop te leren.


En dan nog een geweldige partij goed hondevoer,kluiven en speelgoed,super bedankt maar weer Stichting Hondenzorg en Welzijn en Ivonne voor het bij ons brengen.


Wally staat altijd vooraan als er wat lekkers of leuks te halen valt.


En als er koekjes te halen zijn willen ze allemaal wel.


Tussen de bedrijven door is Archie ook nog gecastreerd en dat leverde toch wel een unieke foto op.


Archie vindt alles best ook zo'n mooie kraag.


Hij gaat inmiddels ook samen met Peter naar de Hongaarse hondenschool en zonder teveel te willen opscheppen hij is echt de beste van de klas,we zijn trots op hem.



























Reacties

Zomer 2017


De zomers in Hongarije zijn erg warm en dat is dan nog zacht uitgedrukt en het lijkt per jaar erger te worden,zo langzaamaan denken we echt na over de aanschaf van een airco want een paar maanden lang temperaturen vanaf 35 graden en vaak ruim daarboven is echt een aanslag op de gezondheid,we hebben geen heimwee naar Nederland maar in de heetste zomermaanden  dromen we toch vaak van Nederlandse grijze en grauwe luchten met eindeloze regenbuien,wie had dat ooit kunnen denken,toen we 14 jaar geleden hier kwamen wonen in ieder geval niet maar het kan echt teveel zijn met eindeloze zonneschijn en strak blauwe luchten en geregeld dagen met 40 graden,dagen waarop we overdag alleen maar binnen kunnen zitten met de luiken dicht en de ventilator op de hoogste stand, verveling is dan voorgeprogrammeerd.

En zo is het ook voor de dieren vaak te erg,de honden liggen allemaal plat op de koele tegels in huis maar voor de paarden is dat geen optie die moeten het toch echt met de stal doen,en als het zo heet is zijn ook  de horzels in hun element en moeten de paarden echt afzien,ze worden compleet lek gestoken,we hebben wel eens nagedacht over een dek maar na een keer meegemaakt te hebben dat bij een paard de horzels onder het dek kwamen met alle paniek van dien hebben we daar ook maar vanaf gezien. We hebben nu DE oplossing gevonden,repen doek voor de stal,de paarden kunnen zich daar achter verstoppen en de horzels blijven buiten.

Toen deze zomer een goede vriend van ons op bezoek kwam die ook nog eens fotograaf is kon het dan ook niet uitblijven,hij zag de paarden tussen hun gordijntjes staan en rende gelijk naar zijn auto om zijn camera te pakken,het resultaat is geweldig,zulke mooie foto's krijg ik niet voor elkaar.



Foto Hansio

Foto Hansio

Foto Hansio

Pony Csillag wilde eigenlijk niet achter haar gordijn tevoorschijn komen,we hebben haar echt met wat lekkers moeten verleiden.

Foto Hansio


Dan kregen we nog wat foto's van Flippo die nu Woody heet,hij was met zijn baas op bezoek bij Maureen,zijn baas dacht erover er een hondje van Maureen bij te nemen, uiteindelijk is dat niet door gegaan maar het leverde mij weer wat beelden van Woody op die er prima uitziet en helemaal geen huidproblemen meer heeft,wel krijgt hij nog steeds speciaal voer en tabletten van 2 euro per dag, we zijn dankbaar dat hij op zo'n geweldige plek terecht is gekomen.



Woody



Woody,hij mag over mee naartoe,wat een geluk heeft hij toch gehad.


En dan nog een foto van een hondje dat ook al heel veel geluk heeft gehad,nu nog in de opvang bij een Nederlandse vrouw in Hongarije maar over een paar weken bij ons,hij is dringend op zoek naar een liefdevol tehuis voor de rest van zijn leven,over een paar weken meer foto's en zijn verhaal.



Home
















Reacties
wij zoeken een baasje
Aquarellen en tekeningen
Aquarellen en tekeningen 2
Links
Dieren portret
Verhalen archief
Laatste tweets
over mijzelf
Over mijzelf.
 
 

 

 

Ingrid Zaalberg
Geboren in Den Haag flink wat jaartjes geleden.
Dieren en natuur liefhebster in hart en nieren.
klik hier voor meer
 
                                                                                          
 

 


Links

 

 

 



Aquarellen en tekeningen
Aquarellen

Klik hier voor meer.

 

Schilderijen van Peter.

 

 http://www.peterjansenmasteroffineart.eu

 

 

contact us
Verhalen
Geluks hondjes
Geluks hondjes
Deze bofkonten hebben een nieuw baasje gevonden 


Ruby


Bowie


Bonny


Brandy

Tara

Toby/Pluto

Channie

Lilly

Ukkie



Flippo/Woody
 
 
Sasa
 
 
Pluto
 
 
 
Kika

Ying en Yang


Clooney

 
 Janny
 
 
 
Jayli
 
Miko
 
Tootsy
 
Sissi
 



Beer


Laddy



Max

Droopy
 
 
Nina
 
 
    
Boris
 
 

 
   
Tommie
 
   
Olly




Jetje Kroketje


Minnie


Lion


Princess
 
 










































Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl - Design by Ontwerpmijndomein.nl